ก.ย.19

เกมเปลี่ยนผมไปรึเปล่า

ผมใช้เวลาส่วนหนึ่งไปกับการเล่นเกมและดูหนังมาตลอด จนผมเริ่มรู้สึกว่ามันเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งในจิตใต้สำนึกของผมไปแล้วแต่ผมไม่ได้แสดงอาการก้าวราวแต่อย่างไร เป็นเพราะผมซึมซับจิตวิญญาณในเกมและหนังมากเกินไป อย่างเกม HALO ผมคิดว่าผมเองเป็น ทหารดัดแปลงของงานวิจัย UNSC ที่สร้างสุดยอดหน่วยรบ Spartan เพื่อไปต่อต้านกองกำลัง covenant ผมคิดว่าตัวเองเป็น U-117 ทหารที่ช่วยกอบกู้จักรวัตร HALO จากการระเบิดวงแหวนของ HALO มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

ผมไม่เคยหยุดคิดผมปล่อยให้จิตรการของผมล่องลอยไปกับสิ่งนี้ ผมสร้างตัวละครในสไตล์ของผมสุขุมฉลาดลอมค้อมและเป็นผู้นำทรงพลังราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งลึกๆในตัวผมแต่มันกลับสร้างปัญหาในชีวิตการเรียนของผมการเข้าสังคมกับเพื่อนวัยเดียวกับผม ผมไม่ฟังเพลงเหมือนพวกเขา ผมไม่ชอบออกไปเที่ยวห้างซื้อของจับกลุ่มคุยกันเม้าแตกอะไรเทือกนั้น ผมชอบนั่งฟัง Sound track จากเกมและหนังที่ทำให้ผมมีไอเดียคิดต่อจากสิ่งที่ผมคิดและผมคิดเสมอว่าจิตรนการของผมนั้นล้ำค่ามาก แต่ในทุกครั้งมันถูกทำร้ายลงด้วยคำพูดไม่กี่คำของคนในชั้นเรียนราวกับว่ามันไร้ค่า หลังจากนั้นผมเลยไม่กล้าที่จะพูดความคิดลึกๆของผมอีกผมได้แต่พูดเบาๆกับตัวเองเพราะคงไม่มีใครสนใจในคำพูดของผม

ผมไม่รู้จะทำยังไงจากแต่ก่อนที่เคยมีเพื่อนมากมาย แต่พอย้ายเขามาโรงเรียนใหม่กลับกลายเป็นไอ้โง่ที่ทุกคนพร้อมที่จะปัดออกจากกลุ่มเสมอ มันทำให้ผมต้องอยู่คนเดียวราวกับเป็นตัวประหลาด ผมพูดในสิ่งที่ผมชอบมากที่สุดแต่ก็ไม่มีใครสนใจเลย ผมได้แต่เล่นเกมและดูหนังเพื่อเอาอารมณ์ที่ได้จากมันมาเป็นสิ่งทนแทนกับสิ่งที่หายไป ผมอยากจะหาทางออกจากเรื่องนี้ครับ ถึงแม้ผมพยายามหาเพื่อนใหม่แต่เป็นเพราะมีเพื่อนเพียงสิบคนในห้องที่ผมเรียนและมีเพียงเด็ก 20 คนทั้งสายอันนี้ร่วมห้องที่ผมอยู่ด้วย จะให้ผมทำยังไงตอนนี้ผมพึ่งอยู่ ม.ต้น เองครับ ทำยังไงดีครับ ? ทำยังถึงจะปลดปล่อยความรู้สึกของผมให้ถูกครับ ?

ผมเชื่อใน HALO มันทำให้ผมรู้สึกมีค่า
http://www.youtube.com/watch?v=4ZkK8SOMMbk&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=vjhSp7xGsMc&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=mfHlRDvKIZc&feature=related

#1 Re: เกมเปลี่ยนผมไปรึเปล่า

"บางครั้งชีวิตก็กระแทกเราเหมือนอิฐ"

ประโยคนี้เป็นของ สตีฟ จ็อบส์ ผู้ก่อตั้งแอปเปิ้ล บริษัทที่เป็นผู้นำเทคโนโลยีไอพอด ไอแพด และอีกสารพัด "ไอ" มาสู่คนบนโลกกลมๆใบนี้ หากคุณ Gamenerd ลองมองไปรอบตัว ก็คงพอจะมองเห็นกระแสความโ่ด่งดังของเทคโนโลยีที่เกาะติดชีวิตคนเมืองในทุกวันนี้

เอาล่ะ, พักการบรรยายสรรพคุณของเจ้าของประโยคนั้นไว้เพียงเท่านี้
เพราะสิ่งสำคัญที่ดิฉันยกขึ้นมาพูดคุย คือใจความของประโยคนี้ต่างหาก

บางครั้งชีวิตมันก็ไม่เป็นดังหวัง อะไรๆก็ไม่ราบรื่น ใครๆก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่เราพยายามสื่อสารออกไป
ไม่ว่าจะพยายามตะโกนให้ดังแค่ไหน...ก็ไม่มีใครได้ยิน

บางทีเราอาจต้องเจ็บปวดบ้าง แต่ความเจ็บปวดนั้น...อย่างน้อย ก็นำมาซึ่งการพยายามค้นหาหนทาง...ทางออกสำหรับชีวิตตัวเอง

ดิฉันรู้สึกดีใจที่ได้อ่านข้อความจากคุณ Gamenerd โดยเฉพาะท่อนของ "จินตนาการ"

สิ่งสำคัญของมนุษย์คือ "จินตนาการ" ถ้าไม่มีมัน คงไม่มีหนังสือสนุกๆให้เราอ่าน คงไม่มีเกมสนุกๆให้เราเล่น คงไม่มีเทคโนโลยีใหม่ๆให้เราทดลองใช้ เพิ่มความสะดวกสบายให้ชีวิต

เพราะฉะนั้น, สนุกกับ "จินตนาการ" เถอะค่ะ

อย่าให้คำพูดของใครมาทำร้าย จินตนาการสนุกๆในหัวของเรา
แต่ขณะเดียวกันก็อย่าปล่อยให้จินตนาการ "ครอบงำ" โลกของความเป็นจริงของเราไป

เพราะอย่างไรก็ดี มันยังมีเส้นแบ่งบางๆ ระหว่างสองสิ่งนี้อยู่
ระหว่าง "โลกจริงๆ" กับ "จินตนาการ"

บางครั้งบางคราว เมื่อเรานำเอาจินตนาการขึ้นมาพูดในโลกแห่งความจริง ในสถานการณ์ที่ไม่เหมาะสมกับมัน ก็อาจนำมาซึ่งความเจ็บปวดจากการถูกปฏิเสธ...และเมื่อถูกปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า บางทีก็อาจบั่นทอนความเชื่อมั่นในมนุษย์ลงไปก็ได้

แต่ว่า "มนุษย์" ที่เป็น "เพื่อน" ของเรานั้นก็ไม่ได้เลวร้ายไปเสียหมดนี่คะ?

การสร้างสัมพันธภาพกับใครสักคน มันก็เหมือนกับการชูตบาสสามแต้มนั่นล่ะค่ะ เวลาเราชูตบาสลงห่วงในเกมแข่งขัน ถ้าชูตนอกกรอบครึ่งวงกลม เราก็จะได้สามแต้ม ซึ่งถือเป็นแต้มสูงสุดในการชูตลูก...และนั่นย่อมหมายความว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะได้สามคะแนนนั้น

เราต้องลองชูตหลายๆครั้ง ฝึกซ้อมหลายๆหน
แล้วในที่สุด...มันก็จะลงห่วงไปอย่างสวยงามเอง

ส่วนเรื่องของวิธีการ...เราสามารถใช้ "จินตนาการ" มาช่วยได้ค่ะ

ลองจินตนาการดูสิคะ ว่าเราจะพูดคุยอะไรกับเขาได้บ้าง เราจะสนุกกับเขาได้อย่างไร
ความเป็นเพื่อน ไม่ใช่การพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองจนไม่เหลือ "ตัวตน" แต่ก็ไม่ใช่การยัดเยียดให้อีกฝ่าย "ชื่นชอบ" สิ่งเดียวกับตนเอง แต่เป็นการร่วม "แชร์" ตัวตนของกันและกัน แบ่งปันให้อีกฝ่ายรับรู้สิ่งที่เราชอบ และร่วมรับรู้ในสิ่งที่เขาชอบด้วย

อาจจะต้องอาศัยเวลาพอสมควรกับการที่ต้องฝึกชูตลูกสามแต้ม
แต่ดิฉันก็หวังว่าคุณ Gamenerd จะสามารถชูตลูกลงห่วงได้อย่างสวยงามนะคะ :)

อนึ่ง, หากว่าคุณมีปัญหาอยากปรึกษาเกี่ยวกับปัญหาที่สืบเนื่องจากการเล่นเกม
อย่าลืมว่าที่ตรงนี้ พร้อมรับฟังคุณเสมอค่ะ

#2 Re: เกมเปลี่ยนผมไปรึเปล่า

ยกตัวอย่างได้ตรงกับผมมากครับ ก่อนหน้าที่คุณ aSaRa ได้ยกตัวอย่างของการชูตบาส ทุกครั้งที่ผมเล่นบาสกับคนในห้อง เขามักจะถามผมเสมอว่าชูตท่าอะไร ? และมักจะไม่เชื่อทุกครั้งที่ผมพูดว่า 10 แต้ม ทุกครั้งที่ผมพูดว่าสิบแต้ม ผมยื่นอยู่ตรงกลางสนามและพยายามชูตมันลงถึงแม้ว่ามันจะไกลก็ตาม แต่ผมกลับพลาดมันซะทุกครั้ง ผมพูดประโยคเดิมเสมอว่า สิบแต้มๆ แต่พวกเขาก็ไม่เคยส่งบอลมาให้อีกเลย ผมเล่นเป็นแค่กองหลังคอยบังทุกคนไม่เขาชูต พวกเราทุกคนทุกคนที่เล่นชูตในชูตในเส้นสามแต้ม มีแต่ผมที่จะรอสิ่งมหัศจรรย์ที่ผมจะชูตได้ไกลครึ่งสนาม ผมลองฝึกแล้วฝึกอีกลงแค่ สี่ ลูกมั้งที่ลงแต่โชคร้ายนะที่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เห็นและโชคร้ายที่ตอนนั้นผมฝึกโยนแค่คนเดียว ทั้งหมดเป็นเรื่องจริงครับไม่ได้แต่งมา =)

#3 Re: เกมเปลี่ยนผมไปรึเปล่า

ผมก็รู้สึกเช่นเดียวกับคุณ GameNerd เช่นกันครับ

พอผมได้เล่นเกมก็รู้สึกเช่นกัน ช่วงนี้กำลัง รู้สึกบ้าไปกับ Dot A บ้าง Point Blank บ้าง ผมรู้สึกว่าการที่เราได้เล่นเกมเป็นการปลดปล่อย หลังจากเลิกเรียน

แต่ตอนแรกๆ ผมก็ไปเล่นที่ร้านอินเตอร์เน็ตใกล้บ้าน ช่วงแรกๆก็เล่นวันละ 1-2 ช. พอมาหลังๆผมก็ได้เล่นกับคนในร้านไปเรื่อยๆ พอมารู้สึกตัวอีกที ผมก็ติดจน

เล่นวันละ 5-6 ช. ต่อวัน ผมทำแบบทดสอบแล้ว ได้คะแนน 25 ระดับ คลั้งไคล

มีวิธีทำให้อยากเล่นเกมส์น้อยลงไหมครับ

ตอนนี้ผมอายุ 16 นักเรียน ปวช.

#4 Re: เกมเปลี่ยนผมไปรึเปล่า

การได้เล่นเกมในร้านเหมือนเปิดปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนๆไปด้วย ทำให้เรารู้สึกสนุกและเพลิดเพลินไปกับกลุ่มเพื่อนที่นั่งเล่นอยู่ใกล้ๆจนเผลอหลงลืมเวลาได้โดยง่ายค่ะ

ถ้าอย่างไร ลองลุกจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ไปหากิจกรรมอื่นๆที่ทำร่วมกับเพื่อนๆดู ที่นอกเหนือไปจากการเล่นเกมนะคะ (อย่างเช่น การเล่นกีฬา?) หรือถ้ายังนึกไม่ออก ลองเปิดเข้าไปที่หน้าเว็บหลักของเรา และลองมองหาในกรอบของกิจกรรมวันหยุดที่ทีมงานช่วยกันคัดเลือกและสรรหากิจกรรมที่เป็นประโยชน์เอาไว้ลองเข้าร่วมตามความสนใจ เพื่อเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง แทนการใช้เวลาให้หมดไปกับการเล่นเกมเพียงอย่างเดียว

ถ้ามีคำถามใด สามารถสอบถามเข้ามาได้เรื่อยๆค่ะ ทางเรายินดีช่วยเหลือและให้คำแนะนำอย่างเต็มที่กับทุกท่าน ที่ต้องการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการเล่นเกมของตนเอง ให้อยู่ในระดับของการเล่นเพื่อความเพลิดเพลิน...มิใช่การ "เสพติดเกม"

และต้องขอภัยที่กระทู้นี้หลุดรอดสายตาไป เป็นความผิดพลาดทางทีมงานผู้ตอบคำถามเอง ครั้งหน้าจะระมัดระวังไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ซ้ำค่ะ m(_ _)m