ส.ค.22

ยุค “คนไทยล่าโปเกมอน” สะท้อนอะไรต่อสังคม?

ยุค “คนไทยล่าโปเกมอน” สะท้อนอะไรต่อสังคม?
 
          กลายเป็นเรื่องฮือฮาตามประสาไทยๆ กันอีก เมื่อทุกคนรอบๆ ตัว พากันเล่นตามหาโปเกมอนกันทั่วบ้านทั่วเมืองและทั่วโลก ใครไม่เล่นก็กลายเป็นพวกหลังเขา ตกกลุ่ม คุยกับเขาไม่รู้เรื่อง ครูเคทเองไม่ได้เล่นโปเกมอน โก เกมดังที่กำลังครองโลกยุคใหม่ด้วยการควบคุมจิตใจคน และคราวนี้ทำได้สำเร็จพร้อมๆ กันทั่วโลก แม้ไม่ได้เล่นเกมกับเขา แต่ก็เห็นผู้คนรอบๆ ข้างเล่นกันอย่างสนุกสนาน
 
          เมื่อวันแม่ที่ผ่านมา ครูเคทได้ออกไปทานข้าวนอกบ้าน ได้สังเกตเห็นว่าผู้คนที่กำลังทำกิจกรรมต่างๆ กว่า 70% กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่กับ smartphone แม้แต่คนที่พาแม่มาเที่ยวกันทั้งครอบครัว ก็เห็นภาพพ่อแม่ปู่ย่าตายายเดินประคองกัน ส่วนลูกๆ หลานๆ ก็เดินตาม แต่ไม่ได้ตามย่าหรือยาย แต่เดินตามหาโปเกมอนกันเป็นส่วนใหญ่ แม้ขณะทานข้าว คนหนุ่มสาวก็ตักอาหารใส่ปากไปแบบไม่ค่อยรู้สึกตัว เพราะมัวแต่หาโปเกมอน เรื่องราวที่พูดคุยกันก็เป็นเรื่องอวดกันว่าใครเจอโปเกมอนพันธุ์อะไรที่ไหนบ้าง
 
          ความจริงโปเกมอน โก นี้ก็มีประโยชน์อยู่บ้างเหมือนกัน ตรงที่ทำให้คนได้ออกมาเดินนอกบ้านกันบ้าง ได้ฝึกสมองบ้าง ได้เจอผู้คนบ้าง นอกจากนี้ พ่อค้าแม่ขายยังรายงานว่ามีประโยชน์ทำให้ขายของได้มากขึ้น เพราะคนออกมาเดินหาโปเกมอนตามแหล่งชุมชนกันมากขึ้น แต่สิ่งที่เป็นผลเสียที่ตามมาก็คือเรื่องอุบัติเหตุและความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ดังที่เราได้เห็นในข่าวทั้งในประเทศและต่างประเทศ
 
โปเกมอน โก มีอะไรดี ทำไมผู้คนจึงพากันติดหนึบ? 
 
          เกมนี้เป็นเกมที่ตอบสนองความต้องการของผู้เล่นยุคใหม่ที่เบื่อหน่ายความซ้ำซากจำเจที่ผู้สร้างตีโจทย์แตก คนยุคใหม่เติบโตมากพร้อมกับความเร็วในการเสพสุข อยากได้อะไรก็มีให้ทันที อยากกินก็มีกินขายให้กินทันทีตลอด 24 ชั่วโมง อยากสนุกก็สนุกได้ทันทีรู้ผลทันทีไม่ต้องมารอลุ้น จะรักใครก็รักทันที ได้เสียกันรวดเร็ว คนรุ่นใหม่จึงชินกับความสุขที่มาถึงได้อย่างรวดเร็ว คนรุ่นเก่าอาจไม่เข้าใจนัก เพราะคนรุ่นเก่า อยากกินอะไรก็ต้องรอคอย ต้องลงมือทำก่อนจึงได้กิน อยากเล่นอะไร ก็ต้องลงมือประดิษฐ์ ค่อยๆ เล่น ต้องรอลุ้นผล จะรักใครก็ต้องรอความรักสุกงอม ดังนั้น หากต้องรอคอยอะไรแล้ว คนรุ่นเก่ารอคอยได้แต่คนรุ่นใหม่จะทนรอไม่ได้ ทีนี้ เมื่อคนเคยชินกับความสุขที่เกิดขึ้นรวดเร็ว ต่อมาก็จะเกิดอาการเหมือนคนดื้อยา ความสุขที่เคยสุขเดิมๆ ชักจะไม่เร้าใจ ไม่สนุกเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ต้องแสวงหาสิ่งใหม่ๆ มาทดแทน ธุรกิจเกมออนไลน์จึงกลายเป็นธุรกิจใหญ่และครอบคลุมทั่วโลก
 
ในเมื่อเขาเล่นกันทั่วโลก แต่ทำไมดีกรีของการอินกับเกมของคนไทยจึงมากกว่าคนชาติอื่นๆ 
 
          ที่เป็นอย่างนี้เพราะว่าคนไทยถูกเลี้ยงมาให้เป็นคนติดกลุ่ม ไม่ค่อยมีความเป็นปัจเจกบุคคลสักเท่าไร ทำอะไรทำตามกัน เหมือนมด เหมือนผึ้ง ที่ทำๆ ตามๆ กันไปแบบถูกโปรแกรมมาเหมือนๆ กัน ดังนั้น หากใครทำอะไร พี่ไทยก็ต้องว่าตามกัน หากไม่ทำหรือทำไมเหมือนคนอื่นก็จะเกิดความกังวลใจลึกๆ ว่าจะไม่เป็นที่ยอมรับในกลุ่มสังคม ดังนั้น อะไรที่ระบาดแบบไวรัล คนไทยจะรับได้ไวมาก
 
 
ใครอยากเล่นอะไรก็เล่นไปเถิด หากเล่นแล้วมีความสุข แต่ขอฝากคำถามให้คิดสักนิดหนึ่งว่า เรากำลังเป็นคนควบคุมเทคโนโลยี หรือกำลังถูกเทคโนโลยีควบคุม 
 
          หากเราเป็นคนคุมเทคโนโลยี ก็ต้องมีสติรู้ตัวว่าความสนุกนั้นเป็นความสนุกของโลกจินตนาการ เล่นได้ สนุกได้ แต่ต้องมีลิมิต เช่น ไม่ควรเกินวันละ 3 ชั่วโมง เล่นแล้วต้องดึงสติกลับมาที่โลกแห่งความเป็นจริงให้ทัน เช่น รู้ว่าบรรยากาศรอบๆ เป็นอย่างไร มีเสา มีท่อ มีมุมมืดอยู่ที่ไหน เป็นอันตรายต่อเราหรือไม่ ไม่ใช่เดินหาเพลินจนเกิดอุบัติเหตุหรือเกิดเรื่องราว หากใครเล่นแล้วอินจนถอนตัวไม่ขึ้น เริ่มละเลยต่อกิจกรรมและปัจจัยพื้นฐานของชีวิต เช่น กินข้าวไม่รู้สึกถึงความอร่อยเพราะใจอยู่ที่เกม เล่นเกมจนไม่หลับไม่นอน เริ่มไม่สนใจคนในครอบครัว หรือ เริ่มไม่รับผิดชอบต่องาน และมีข้อแก้ตัวในใจที่จะทำงานไม่เสร็จ ถ้าอย่างนี้แล้ว เรากำลังตกเป็นทาสของเทคโนโลยีไปแล้วค่ะ
 
          ใครที่มีปัญหาติดโซเชียล ติดเกม ปัญหาครอบครัว ความสัมพันธ์ การทำงาน มารับคำปรึกษากับครูเคทได้ที่ KruKate Counseling Center ต้องการนัดคิว โทร. 0814581165 หรือ เข้าไปฝากคำถามและแชร์ประสบการณ์ในแฟนเพจ www.facebook.com/kateinspirer และ YouTube channels: Kate Inspirer ได้นะคะ